Doorgaan naar hoofdcontent

Nieuw huisdier

Deze week was ook weer een rare week. Veel oorpijn en keelpijn gehad. Waar ik  uiteindelijk een oorontsteking aan over heb gehouden. Daar loop ik nu nog steeds mee rond. Samen met Bo en de directeur naar de dokter geweest hiervoor. Dit verliep eigenlijk best soepel. Ik besloot om naar de dokter te gaan op vrijdag. Die dag was eigenlijk super leuk. 2 andere vrijwilligers van SAMEN kwamen ons opzoeken om ons mee te nemen naar de Mall Express Avenue. Dit was een super grote mall, erg leuk om te zien. Ik voelde mij die dag al niet echt fit en we gingen met de riskja naar deze mall toe en dat heeft mij erg veel oorpijn bezorgd. Toen we terug kwamen, kwam er bloed uit mijn oor, waardoor ik naar de dokter wilde. De dokter vroeg of ik eerder al verkouden was, want mijn pijn werd veroorzaakt door een verwaarloosde verkoudheid. Toen ik terug dacht aan de afgelopen weken, werd het duidelijk waar het vandaan kwam. In de week voor mijn vertrek naar India was in ziek. In Nederland hadden veel mensen de griep en ik had die ook opgelopen. Deze was nog niet helemaal over toen ik het vliegtuig in stapte. Helaas ondervind ik daar nu de gevolgen van. Ik heb verschillende tabletten gehad en oordruppels.
De staff hier is erg bezorgd. Men vraagt steeds hoe het gaat. Ik werd van de pillen erg misselijk en hield mijn eten niet binnen. Maar de pillen innemen op een lege maag, dat mocht ook niet. Dus deden zij er met z’n alle aan om voedsel te vinden die voor mij zou helpen. Ik kreeg applejuice en er werd rijst, zout en warm water in de blender gestopt. Dit zou goed voor mij zijn en dat was zo!

Doordat ik mij niet goed voel, merkte ik dat ik het thuis wel erg mis. Mijn eigen bed, ouders/familie en vriend is toch fijn om dan om je heen te hebben. Hier moest ik even doorheen. Nu gaat het een stuk beter. De oorpijn is bijna weg, maar het oor zit nog wel verstopt waardoor ik minder hoor en er steeds een substantie uit komt. Vandaag moet ik met de directeur overleggen over wat we er nu mee gaan doen.

Er zijn ook leuke dingen gebeurt deze week. Het meisje dat had beloofd om te komen, is langs geweest. Ze wilt ons graag meenemen. Ook zijn er 2 andere vrijwilligers op dit project gekomen. Dit zijn twee meiden van 19 jaar die voor een maand hier verblijven. Zij komen uit Engeland. Hoop dat ik mij goed voel en dat we met hun ook wat van de stad kunnen zien.
Maandag vroeg ik aan een jongen wat de leeftijd van de kinderen waren. Deze jongen spreekt goed Engels. Ik noemde een naam en hij zei de leeftijd van het kind. Op een gegeven moment vraag ik welke leeftijd Sambee heeft. Hij keek mij aan en begon te lachen. Hij kende niemand die zo heette. Ik riep ‘Sambee’ bij mij en vroeg zijn naam; hij zegt echt Sambee, zei ik nog tegen Bo. De jongen die goed engels sprak verbeterde mij en zei dat hij Samuel heet. Iets heel anders dan Sambee. Dit vonden de jongens erg grappig en ze lagen met z’n alle in een deuk (ik trouwens ook, twee weken lang heeft hij namelijk op Sambee gereageerd).

We hebben de kinderen veel nieuwe spelletjes aangeleerd zoals moordenaartje en
elastieken. Nu vragen ze steeds om nieuwe spelletjes, dus als jullie ideeën hebben, hoor ik het graag!

Tot snel, hopelijk met mooie nieuwe verhalen en een goede gezondheid!


PS Dit is mijn nieuwe huisdier, gespot toen ik ziek was. Had het toch nog een voordeel!


Reacties

Populaire posts van deze blog

Laatste loodjes

Het is vandaag 23 juni 2017. Over 2 weken zit ik in het vliegtuig naar huis. Dan zit mijn avontuur erop. Ik ben 5 maanden van huis weg geweest. Heb 5 maanden veel geleerd over mijzelf en over wie mijn vrienden zijn. Ik heb 5 maanden mogen genieten van India, de cultuur, de mensen, het eten en het weer.

Het voelt al alsof ik aan het afronden ben hier, terwijl ik nog 13 dagen heb. Maar vandaag heb ik er al 134 dagen opzitten. Wat zijn dan die 13 dagen, helemaal niets. Ik ben ook aan het afronden omdat ik net mijn school heb afgerond. Mijn stage is behaald, jeeeeej. Dat is ook waar ik de afgelopen tijd mee bezig ben geweest.

Ik ben hier zo veel te weten gekomen over mijzelf en de wereld. Ben ook wel nieuwsgierig geworden naar de wereld. Nu is het tijd om extra te gaan genieten. Geen verplichtingen meer, het harde werken is beloond.

Ik kan nu de laatste 13 dagen gaan doorbrengen met mijn kleine aapjes die het super leuk vinden om allerlei activiteiten te doen. Die activiteiten ga ik nog …

Trichy en Kerala

WAUW, wat een week heb ik achter de rug. Dit was een week om nooit te vergeten. Ik heb dingen gezien die ik niet zou durven dromen. Daarnaast ook weer een andere kant van India gezien, die ik liever niet zag. Ik zal bij het begin beginnen:
Zondag 16 april ben ik samen met Bo naar Trichy gegaan. Daar wonen de meiden die via school naar India zijn gekomen. Dit was al een heel gebeuren, want de site van de bus lag er steeds uit waardoor wij niet konden boeken. Zaterdagavond hadden we pas ons ticket, maar we konden er heen dat was het belangrijkste. Dit was leren omgaan met de cultuur hier, het komt wel en het komt wel goed! Bij aankomst werden zo super leuk ontvangen met een ‘Welkom thuis, Bo en Marleen’ bord en een heerlijke paasbrunch. Op maandag hebben we hun eerste stageplek gezien. Dit was op een school voor kinderen met een beperking. De meiden verzorgen Engelse lessen aan bijvoorbeeld dove kinderen. Heel mooi om te zien hoe zij dat doen. het was jammer dat de kinderen de rest van de…

Bezoek vanuit Nederland

Na de mooie week in Kerala, weer terug in Chennai. Aantal activiteiten gedaan zoals olifanten maken met de kinderen en spelletjes doen. Nu het summercamp is hebben de kinderen elke dag scouting. Een deel van het vind dit leuk een ander deel niet. Elke keer als ze het zelfde ritueel moeten doen, zie ik sommige zuchten en kreunen. Heel grappig om te zien.  Een dag later kwamen de meiden ineens op bezoek. Ze hadden allerlei spullen mee en ik begreep er niets van. Uit het verhaal van de oude man haalde ik dat er iets was met de gemeente, maar wat precies. Geen idee. Later kwam de ouders van de kinderen en de meiden werden meegenomen naar huis. Op 2 meiden na, werden alle kinderen opgehaald. Ik vond het leuk om al die ouders te zien. Of zij dat ook vonden, dat weet ik niet hahah. Ik probeerde in ieder geval met hen te communiceren, ook al was dat erg lastig. Later hoorde wij het verhaal van de directeur. Het gebouw waar de meisjes in wonen is van de gemeente. Die willen een bewijs hebben da…