Doorgaan naar hoofdcontent

Laatste loodjes

Het is vandaag 23 juni 2017. Over 2 weken zit ik in het vliegtuig naar huis. Dan zit mijn avontuur erop. Ik ben 5 maanden van huis weg geweest. Heb 5 maanden veel geleerd over mijzelf en over wie mijn vrienden zijn. Ik heb 5 maanden mogen genieten van India, de cultuur, de mensen, het eten en het weer.

Het voelt al alsof ik aan het afronden ben hier, terwijl ik nog 13 dagen heb. Maar vandaag heb ik er al 134 dagen opzitten. Wat zijn dan die 13 dagen, helemaal niets. Ik ben ook aan het afronden omdat ik net mijn school heb afgerond. Mijn stage is behaald, jeeeeej. Dat is ook waar ik de afgelopen tijd mee bezig ben geweest.

Ik ben hier zo veel te weten gekomen over mijzelf en de wereld. Ben ook wel nieuwsgierig geworden naar de wereld. Nu is het tijd om extra te gaan genieten. Geen verplichtingen meer, het harde werken is beloond.

Ik kan nu de laatste 13 dagen gaan doorbrengen met mijn kleine aapjes die het super leuk vinden om allerlei activiteiten te doen. Die activiteiten ga ik nog 14 dagen voortzetten zodat ik een glimlach op hun gezichten kan zien. Overdag ben ik bezig met de kinderen die thuis blijven van school. Er waren eerst 4 kinderen die door omstandigheden niet naar school konden. Wanneer de kinderen boven 6th standard zijn, moet er een formulier getekend worden door ouders. Wanneer dat niet gedaan wordt, mogen de kinderen naar school. Zo lang het niet zo is,  worden ze thuis gehouden. Gelukkig zijn ze, op 1 na, nu naar school. Daarnaast als de kinderen ziek thuis blijven, kunnen we ze nog blijven vermaken. Wanneer ze om half 4 thuis komen gaan we spelletjes spelen. Ik ben tegenwoordig heel fanatiek met voetbal bezig om een beetje conditie te krijgen. Voetballen gaat me niet heel goed af, maar ja he, kunnen die kinderen ook lachen.

Hier een paar foto's




Reacties

Populaire posts van deze blog

Trichy en Kerala

WAUW, wat een week heb ik achter de rug. Dit was een week om nooit te vergeten. Ik heb dingen gezien die ik niet zou durven dromen. Daarnaast ook weer een andere kant van India gezien, die ik liever niet zag. Ik zal bij het begin beginnen:
Zondag 16 april ben ik samen met Bo naar Trichy gegaan. Daar wonen de meiden die via school naar India zijn gekomen. Dit was al een heel gebeuren, want de site van de bus lag er steeds uit waardoor wij niet konden boeken. Zaterdagavond hadden we pas ons ticket, maar we konden er heen dat was het belangrijkste. Dit was leren omgaan met de cultuur hier, het komt wel en het komt wel goed! Bij aankomst werden zo super leuk ontvangen met een ‘Welkom thuis, Bo en Marleen’ bord en een heerlijke paasbrunch. Op maandag hebben we hun eerste stageplek gezien. Dit was op een school voor kinderen met een beperking. De meiden verzorgen Engelse lessen aan bijvoorbeeld dove kinderen. Heel mooi om te zien hoe zij dat doen. het was jammer dat de kinderen de rest van de…

Bezoek vanuit Nederland

Na de mooie week in Kerala, weer terug in Chennai. Aantal activiteiten gedaan zoals olifanten maken met de kinderen en spelletjes doen. Nu het summercamp is hebben de kinderen elke dag scouting. Een deel van het vind dit leuk een ander deel niet. Elke keer als ze het zelfde ritueel moeten doen, zie ik sommige zuchten en kreunen. Heel grappig om te zien.  Een dag later kwamen de meiden ineens op bezoek. Ze hadden allerlei spullen mee en ik begreep er niets van. Uit het verhaal van de oude man haalde ik dat er iets was met de gemeente, maar wat precies. Geen idee. Later kwam de ouders van de kinderen en de meiden werden meegenomen naar huis. Op 2 meiden na, werden alle kinderen opgehaald. Ik vond het leuk om al die ouders te zien. Of zij dat ook vonden, dat weet ik niet hahah. Ik probeerde in ieder geval met hen te communiceren, ook al was dat erg lastig. Later hoorde wij het verhaal van de directeur. Het gebouw waar de meisjes in wonen is van de gemeente. Die willen een bewijs hebben da…