Doorgaan naar hoofdcontent

Het is bijna zo ver

Jaaaaa, over een paar dagen is het zo ver. Woensdag vlieg ik naar het verre Azië om stage te gaan lopen in India. Super spannend allemaal. Via deze weg wil ik jullie op de hoogte houden van mijn avontuur en belevenissen.

Tot over een paar dagen

Reacties

  1. We gaan je volgen, Marleen! Een hele goede reis morgen en veel succes en plezier in India! Liefs, Maricke

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Laatste loodjes

Het is vandaag 23 juni 2017. Over 2 weken zit ik in het vliegtuig naar huis. Dan zit mijn avontuur erop. Ik ben 5 maanden van huis weg geweest. Heb 5 maanden veel geleerd over mijzelf en over wie mijn vrienden zijn. Ik heb 5 maanden mogen genieten van India, de cultuur, de mensen, het eten en het weer.

Het voelt al alsof ik aan het afronden ben hier, terwijl ik nog 13 dagen heb. Maar vandaag heb ik er al 134 dagen opzitten. Wat zijn dan die 13 dagen, helemaal niets. Ik ben ook aan het afronden omdat ik net mijn school heb afgerond. Mijn stage is behaald, jeeeeej. Dat is ook waar ik de afgelopen tijd mee bezig ben geweest.

Ik ben hier zo veel te weten gekomen over mijzelf en de wereld. Ben ook wel nieuwsgierig geworden naar de wereld. Nu is het tijd om extra te gaan genieten. Geen verplichtingen meer, het harde werken is beloond.

Ik kan nu de laatste 13 dagen gaan doorbrengen met mijn kleine aapjes die het super leuk vinden om allerlei activiteiten te doen. Die activiteiten ga ik nog …

Trichy en Kerala

WAUW, wat een week heb ik achter de rug. Dit was een week om nooit te vergeten. Ik heb dingen gezien die ik niet zou durven dromen. Daarnaast ook weer een andere kant van India gezien, die ik liever niet zag. Ik zal bij het begin beginnen:
Zondag 16 april ben ik samen met Bo naar Trichy gegaan. Daar wonen de meiden die via school naar India zijn gekomen. Dit was al een heel gebeuren, want de site van de bus lag er steeds uit waardoor wij niet konden boeken. Zaterdagavond hadden we pas ons ticket, maar we konden er heen dat was het belangrijkste. Dit was leren omgaan met de cultuur hier, het komt wel en het komt wel goed! Bij aankomst werden zo super leuk ontvangen met een ‘Welkom thuis, Bo en Marleen’ bord en een heerlijke paasbrunch. Op maandag hebben we hun eerste stageplek gezien. Dit was op een school voor kinderen met een beperking. De meiden verzorgen Engelse lessen aan bijvoorbeeld dove kinderen. Heel mooi om te zien hoe zij dat doen. het was jammer dat de kinderen de rest van de…

Verjaardag en scouting kamp

Ja ja, weer een klein berichtje uit India.
Het eerste wat ik heb meegemaakt is mijn verjaardag. Op 21 mei werd in 22 jaar en dat moest gevierd worden. De ouders van Bo waren op dat moment nog in India en hadden stroopwafels meegenomen. Die wilde ik uitdelen aan de meiden. In de ochtend namen we een auto-riskja naar de meiden. Die waren heel blij om ons te zien. Ik had geprobeerd om mijn sari aan te doen. Dat was werkelijk onmogelijk. Gelukkig wilde de meiden mij helpen. Ik werd helemaal in de watten gelegd, mijn haar werd gedaan, de sari werd aangedaan, ze wilde zelfs make-up op doen. Dat heb ik afgewezen, maar ze vonden het erg leuk om te doen. In de tussentijd hadden ze de opdracht gekregen om iets voor mij te maken. Ik heb een aantal prachtige knutselwerkjes gekregen die ik zeker mee naar huis wil nemen. Ze vonden de stroomwafels erg lekker trouwens.
Toen gingen we weer terug naar de jongens. Die waren ’s ochtends al heel opgewekt en vonden het niet leuk dat ik eerst naar de meiden…