Doorgaan naar hoofdcontent

Karunalaya en Bangalore

Karunalaya is een leuke plek met hele lieve mensen, maar voldoet niet aan de verwachtingen en de eisen van een derde jaars stage. Het feit dat ik de kinderen super weinig zie maakt mijn stage erg lastig. Veel gesproken met de vorige vrijwilligers en ook zij hadden een gevoel van nutteloosheid. Met school en Samen (de organisatie waarmee ik weg ben) hierover gesproken en hun laten meedenken. Heb nu contact met een nieuw project waar meer mogelijkheden zijn en waar de kinderen de hele dag aanwezig zijn. Het zou een optie zijn om mijn stage daar voort te zetten. We zijn aan het plannen om het project te bekijken. Hoe meer er gesproken wordt over weg gaan nu Karunalaya hoe meer ik denk aan die lieve kinderen. In een maand heb ik al een band met sommige opgebouwd waar ik dan eigenlijk geen gedag van wil zeggen. Zo ook toen we thuis kwamen van ons eerste trip, waar ik zo meer over vertel. De kinderen waren super blij om ons weer te zien.
Maar goed, dan moet ik denken aan wat mijn tante zei; op elk project zitten die schattige kinderen. En dat is ook weer zo. Wanneer het zo door gaat, zal ik mijn stage niet halen en leer ik te weinig en dat geeft de doorslag. 

Ik heb zo veel gedacht en gesproken over Karunalaya en stage dat het zo vrijdag was. En op vrijdag ben ik met de nachtbus naar Bangalore (sinds 2014 weer Bengalure) geweest. De nachtbus, ik vond het in het begin spannend, maar er was eigenlijk niets aan. We hadden een sleeper gekozen, iets duurder maar daardoor wel een bed. Het beviel mij prima. Ik heb niet echt geslapen maar wel lekker kunnen rusten. Een bus wiebelt veel te veel om goed te slapen, maar we waren voor mijn gevoel zo in Bengalure, terwijl het toch wel 7 uur in de bus was. 
Heb heel erg genoten van de 3 dagen Bengalure. Met de meiden die via school naar India zijn hadden we een hotel geboekt om samen Holi te vieren. Heb het erg naar mijn zin gehad.  Even met andere mensen praten en slapen, het leek op een feest dat eeuwig duurde. Veel nieuwe dingen geprobeerd. Het indiase eten viel mij erg tegen op het project, het is altijd rijst met een curry en dit weekend heb ik gezien dat er veel meer is dan dat. Was erg fijn om te onderzoeken het niet alleen rijst is en te merken dat mijn maag daar wel goed op reageert. Op zaterdag naar een Holi festival geweest. Was eerst wat stijf en heel rustig. Maar later, toen we andere mensen gingen bekogelen met de gekleurde poeders werd het super leuk. Oh op mijn buik zit dat poeder nog. De kleurtjes willen er niet echt af. Holi is een feest dat Hindoestaanse mensen, vaak in het noorden van India, vieren. Zij vieren de eerste lentedag van de maankalender. Men doet dit door gekleurd water en gulal (gekleurd poeder) naar iedereen te gooien die binnen handbereik is. Vreugdevuren worden de avond ervoor aangestoken om de ondergang van Demoness Holika (de winter) te symboliseren. Wanneer je daar dus aan meedoet zie je eruit als op deze foto's. 

Lalbagh Botanical Gardens  
Zondag hebben we met z'n alle de toerist uitgehangen en hebben we de mooie plekken gezien die Bengalure te bieden heeft. Zo hebben we een fort, moskee en tempels gezien. Daarnaast zijn we naar een heel mooi park geweest. Het was prachtig, maar de apen die kwamen om je heen vliegen omdat ze wisten dat je eten had. Ik schrok erg van deze apen haha, het waren er ook erg veel ineens. Ik denk een stuk of 15/20. 's Avonds hebben we heerlijk gegeten. Had op dat moment echt het vakantiegevoel. Met vriendinnen in een chique restaurant, alleen maar gezelligheid. Heb daar erg van genoten. Maandags wilde we naar The Hills, maar dat bleek een te lange route te zijn. We zijn uiteindelijk beland bij een grote shoppingmall waar de tijd erg snel ging. Voor we het wisten moesten we alweer inpakken om de bus te halen. Het was een weekend wat ik even nodig had. Ik kan nu weer met goede moed verder.

Reacties

  1. Wow, supergaaf om een echt Holi-festival mee te maken. Wat een volijke beelden met al die kleurtjes! Je ziet het in films en videoclips, maar als je er dan echt deel van uitmaakt....!
    Wat fijn dat je maag weer is bijgetrokken en dat je weer wat ander eten hebt kunnen proeven.
    Goed dat je meer inhoud zoekt voor je stage. Ben benieuwd hoe snel dit soort dingen gaat.
    Fijn om je verhalen te lezen! X

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Laatste loodjes

Het is vandaag 23 juni 2017. Over 2 weken zit ik in het vliegtuig naar huis. Dan zit mijn avontuur erop. Ik ben 5 maanden van huis weg geweest. Heb 5 maanden veel geleerd over mijzelf en over wie mijn vrienden zijn. Ik heb 5 maanden mogen genieten van India, de cultuur, de mensen, het eten en het weer.

Het voelt al alsof ik aan het afronden ben hier, terwijl ik nog 13 dagen heb. Maar vandaag heb ik er al 134 dagen opzitten. Wat zijn dan die 13 dagen, helemaal niets. Ik ben ook aan het afronden omdat ik net mijn school heb afgerond. Mijn stage is behaald, jeeeeej. Dat is ook waar ik de afgelopen tijd mee bezig ben geweest.

Ik ben hier zo veel te weten gekomen over mijzelf en de wereld. Ben ook wel nieuwsgierig geworden naar de wereld. Nu is het tijd om extra te gaan genieten. Geen verplichtingen meer, het harde werken is beloond.

Ik kan nu de laatste 13 dagen gaan doorbrengen met mijn kleine aapjes die het super leuk vinden om allerlei activiteiten te doen. Die activiteiten ga ik nog …

Trichy en Kerala

WAUW, wat een week heb ik achter de rug. Dit was een week om nooit te vergeten. Ik heb dingen gezien die ik niet zou durven dromen. Daarnaast ook weer een andere kant van India gezien, die ik liever niet zag. Ik zal bij het begin beginnen:
Zondag 16 april ben ik samen met Bo naar Trichy gegaan. Daar wonen de meiden die via school naar India zijn gekomen. Dit was al een heel gebeuren, want de site van de bus lag er steeds uit waardoor wij niet konden boeken. Zaterdagavond hadden we pas ons ticket, maar we konden er heen dat was het belangrijkste. Dit was leren omgaan met de cultuur hier, het komt wel en het komt wel goed! Bij aankomst werden zo super leuk ontvangen met een ‘Welkom thuis, Bo en Marleen’ bord en een heerlijke paasbrunch. Op maandag hebben we hun eerste stageplek gezien. Dit was op een school voor kinderen met een beperking. De meiden verzorgen Engelse lessen aan bijvoorbeeld dove kinderen. Heel mooi om te zien hoe zij dat doen. het was jammer dat de kinderen de rest van de…

Verjaardag en scouting kamp

Ja ja, weer een klein berichtje uit India.
Het eerste wat ik heb meegemaakt is mijn verjaardag. Op 21 mei werd in 22 jaar en dat moest gevierd worden. De ouders van Bo waren op dat moment nog in India en hadden stroopwafels meegenomen. Die wilde ik uitdelen aan de meiden. In de ochtend namen we een auto-riskja naar de meiden. Die waren heel blij om ons te zien. Ik had geprobeerd om mijn sari aan te doen. Dat was werkelijk onmogelijk. Gelukkig wilde de meiden mij helpen. Ik werd helemaal in de watten gelegd, mijn haar werd gedaan, de sari werd aangedaan, ze wilde zelfs make-up op doen. Dat heb ik afgewezen, maar ze vonden het erg leuk om te doen. In de tussentijd hadden ze de opdracht gekregen om iets voor mij te maken. Ik heb een aantal prachtige knutselwerkjes gekregen die ik zeker mee naar huis wil nemen. Ze vonden de stroomwafels erg lekker trouwens.
Toen gingen we weer terug naar de jongens. Die waren ’s ochtends al heel opgewekt en vonden het niet leuk dat ik eerst naar de meiden…